Al Rabeeah seru diplomasi kemanusiaan lindungi nyawa di sesi peringkat tinggi PBB

Penasihat di Diwan Diraja dan Penyelia Am Pusat Bantuan Kemanusiaan dan Kebajikan Raja Salman (KSrelief) Dr. Abdullah Al Rabeeah menyeru agar diplomasi kemanusiaan dijadikan alat yang benar-benar melindungi nyawa dan mempercepat penyampaian bantuan, ketika beliau berucap dalam satu sesi peringkat tinggi mengenai diplomasi kemanusiaan dan aplikasi praktikalnya di New York.

Seperti dilaporkan agensi berita Saudi SPA pada 25 September 2026, sesi tersebut dianjurkan oleh KSrelief dengan kerjasama Kesatuan Eropah dan Pejabat Penyelarasan Hal Ehwal Kemanusiaan Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu (OCHA), di sela-sela sesi ke-81 Perhimpunan Agung Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu di New York. Beliau menghadiri sesi itu sehari sebelum laporan tersebut, iaitu pada 24 September 2026.

Dalam ucapannya, Al Rabeeah menyatakan bahawa manusia hari ini menyaksikan jenayah terhadap kemanusiaan. Beliau merujuk kepada rayuan seorang bapa Palestin yang menyeru dunia membantu anaknya yang menderita kegagalan buah pinggang yang mengancam nyawa. Menurut beliau, rayuan itu mencerminkan realiti yang dialami ribuan kanak-kanak di Semenanjung Gaza.

Beliau menjelaskan bahawa orang awam dan petugas kemanusiaan menjadi sasaran, trak bantuan diserang, kanak-kanak dibunuh, dan wanita dikenakan keganasan seksual. Beliau menambah bahawa hampir 120 juta orang kini dipindahkan secara paksa di seluruh dunia.

Al Rabeeah menyimpulkan bahawa diplomasi kemanusiaan bermakna mewujudkan syarat yang diperlukan supaya tindakan kemanusiaan berjaya. Beliau menekankan keperluan diplomasi yang melindungi nyawa dan memudahkan penyampaian bantuan, perkongsian yang menghasilkan keputusan, serta usaha kolektif yang memastikan undang-undang kemanusiaan antarabangsa dihormati.

Persoalannya, apakah makna sebenar diplomasi kemanusiaan apabila kanak-kanak masih mati menunggu rawatan? Bagaimana rayuan seorang bapa di Gaza boleh sampai ke dewan peringkat tinggi di New York sedangkan bantuan tidak sampai ke pintu hospital? Apakah gunanya perhimpunan tahunan jika trak bantuan terus diserang di jalanan?

Sesi peringkat tinggi itu dianjurkan bersama oleh KSrelief, Kesatuan Eropah dan OCHA. Gabungan tiga pihak ini menunjukkan bahawa isu kemanusiaan bukan lagi urusan eksklusif satu negara atau satu agensi, tetapi memerlukan kerjasama antara badan bantuan, blok serantau dan mekanisme Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu. Namun, apakah kerjasama di atas kertas mampu mengubah keadaan di lapangan apabila akses bantuan masih tersekat?

KSrelief, yang diterajui Al Rabeeah, merupakan pusat bantuan kemanusiaan dan kebajikan yang beroperasi di bawah naungan Kerajaan Arab Saudi. Penubuhannya meletakkan Arab Saudi sebagai salah satu penyumbang bantuan kemanusiaan di peringkat antarabangsa, dengan operasi yang merangkumi bantuan makanan, perubatan, perlindungan dan pemulihan di pelbagai negara. Dalam konteks inilah sesi di New York itu diadakan, iaitu untuk membincangkan bagaimana diplomasi boleh diterjemahkan kepada tindakan yang menyelamatkan nyawa.

Tumpuan Al Rabeeah terhadap Gaza bukan sesuatu yang baharu. Beliau secara khusus menyebut kegagalan buah pinggang yang mengancam nyawa seorang kanak-kanak, satu keadaan yang memerlukan rawatan perubatan berterusan dan bekalan ubat yang tidak terputus. Apabila bekalan itu terhenti, nyawa kanak-kanak tersebut menjadi taruhan. Tidakkah ini menunjukkan bahawa akses perubatan adalah sebahagian daripada perlindungan kemanusiaan yang tidak boleh dikompromi?

Beliau juga menyentuh bahawa orang awam dan petugas kemanusiaan menjadi sasaran. Petugas bantuan yang sepatutnya dilindungi di bawah undang-undang kemanusiaan antarabangsa turut terjejas, dan trak bantuan yang membawa bekalan asas diserang. Apabila mereka yang menghantar bantuan sendiri berada dalam bahaya, bagaimana bantuan boleh sampai kepada mereka yang memerlukannya?

Keganasan seksual terhadap wanita turut disebut dalam ucapan tersebut. Ini menambah dimensi perlindungan yang sering terlepas pandang dalam perbincangan bantuan, iaitu keperluan keselamatan khusus bagi wanita dan kanak-kanak perempuan dalam konflik. Adakah masyarakat antarabangsa bersedia memberikan perhatian yang sama kepada aspek ini seperti mana ia memberi perhatian kepada bekalan makanan dan ubat?

Angka hampir 120 juta orang dipindahkan secara paksa di seluruh dunia memberikan gambaran skala krisis yang sedang dihadapi. Pemindahan paksa bermakna kehilangan tempat tinggal, kehilangan mata pencarian, dan kehilangan akses kepada perkhidmatan asas seperti pendidikan dan kesihatan. Apabila jumlahnya mencecah puluhan juta, bolehkah mana-mana satu negara atau agensi menanganinya bersendirian?

Dalam rumusannya, Al Rabeeah menekankan tiga tonggak: diplomasi yang melindungi nyawa dan memudahkan penyampaian bantuan, perkongsian yang menghasilkan keputusan, dan usaha kolektif yang memastikan undang-undang kemanusiaan antarabangsa dihormati. Ketiga-tiga tonggak ini saling berkait. Diplomasi tanpa perkongsian yang berkesan hanya menghasilkan kenyataan, manakala perkongsian tanpa penghormatan terhadap undang-undang kemanusiaan antarabangsa akan menghadapi halangan berterusan di lapangan.

Persoalan mengenai penghormatan terhadap undang-undang kemanusiaan antarabangsa bukanlah perkara kecil. Undang-undang ini menetapkan bahawa orang awam, petugas perubatan dan pekerja bantuan tidak boleh dijadikan sasaran. Apabila pelanggaran berlaku, mekanisme akauntabiliti menjadi penentu sama ada undang-undang itu mempunyai gigi atau hanya bersifat simbolik. Adakah dunia benar-benar bersedia menuntut akauntabiliti, atau adakah ia akan terus berpuas hati dengan kenyataan bersama?

Kehadiran Al Rabeeah di New York dalam sesi yang dianjurkan bersama Kesatuan Eropah dan OCHA menunjukkan bahawa Arab Saudi memilih untuk berada di meja perbincangan utama mengenai kemanusiaan. Ini bukan sekadar kehadiran protokol, tetapi peluang untuk membawa suara dari lapangan ke dalam perbincangan dasar di peringkat tertinggi. Namun, apakah suara dari lapangan itu benar-benar didengar apabila keputusan akhir masih bergantung kepada kehendak politik negara-negara besar?

Sesi ke-81 Perhimpunan Agung Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu menjadi latar kepada perbincangan ini. Perhimpunan Agung adalah platform di mana negara-negara anggota bertemu setiap tahun untuk membincangkan isu global, termasuk krisis kemanusiaan. Di sela-sela perhimpunan itu, pelbagai sesi sampingan diadakan oleh negara, badan serantau dan pertubuhan bukan kerajaan untuk membincangkan topik khusus. Sesi KSrelief bersama Kesatuan Eropah dan OCHA adalah salah satu daripada sesi sampingan tersebut.

Apakah yang membezakan sesi ini daripada puluhan sesi lain yang diadakan pada minggu yang sama? Jawapannya mungkin terletak pada gabungan penggubal dasar, penderma dan pelaksana bantuan dalam satu bilik. Apabila ketiga-tiga pihak ini bertemu, perbincangan boleh beralih daripada retorik kepada soalan praktikal seperti akses, pembiayaan dan koordinasi. Namun, apakah perbincangan sebegitu mampu menghasilkan perubahan yang dapat dirasai oleh keluarga di Gaza, Sudan atau mana-mana kawasan konflik lain?

Al Rabeeah menyebut secara khusus bahawa diplomasi kemanusiaan bermakna mewujudkan syarat yang diperlukan untuk tindakan kemanusiaan berjaya. Frasa ini penting kerana ia mengalihkan tumpuan daripada niat kepada keadaan. Bantuan tidak dapat disampaikan jika jalan ditutup, jika gudang diserang, atau jika petugas tidak diberi jaminan keselamatan. Oleh itu, diplomasi perlu berfungsi untuk membuka ruang tersebut, bukan sekadar mengumumkan sumbangan.

Dalam konteks Arab Saudi, KSrelief telah membina pengalaman dalam mengendalikan operasi bantuan di pelbagai negara. Pengalaman ini memberikan asas kepada pendirian yang dibawa ke New York, iaitu bahawa bantuan perlu disertai dengan perlindungan dan akses. Apabila sebuah pusat bantuan yang berpengalaman bercakap mengenai halangan di lapangan, maklum balasnya berbeza daripada kenyataan politik semata-mata. Bukankah pengalaman lapangan sepatutnya menjadi asas kepada mana-mana dasar kemanusiaan?

Isu Gaza yang dibangkitkan oleh Al Rabeeah mencerminkan keperluan mendesak yang berterusan. Ribuan kanak-kanak yang memerlukan rawatan perubatan, keluarga yang kehilangan tempat tinggal, dan petugas yang berisiko setiap hari adalah realiti yang tidak boleh diabaikan. Apabila beliau menyebut rayuan seorang bapa, ia mengingatkan bahawa di sebalik setiap statistik terdapat individu dengan nama dan kisah. Adakah sistem antarabangsa dibina untuk melindungi individu, atau hanya untuk menguruskan angka?

Angka 120 juta orang dipindahkan secara paksa juga menuntut perhatian jangka panjang. Pemindahan paksa yang berlarutan mencipta krisis sekunder seperti kekurangan tempat tinggal, tekanan terhadap negara tuan rumah, dan kehilangan generasi muda kepada pendidikan. Penyelesaiannya memerlukan bukan sahaja bantuan kecemasan, tetapi juga usaha diplomatik untuk menamatkan punca konflik. Mampukah dunia menangani punca, atau adakah ia akan terus menguruskan akibat?

Laporan SPA tidak menyatakan senarai penuh peserta sesi tersebut, jumlah komitmen kewangan yang diumumkan, atau sebarang keputusan rasmi yang dikeluarkan selepas sesi itu. Laporan itu juga tidak menyatakan sama ada sesi tersebut menghasilkan mekanisme baharu untuk pemantauan akses bantuan atau perlindungan petugas kemanusiaan. Maklumat yang tersedia terhad kepada ucapan Al Rabeeah dan latar belakang penganjuran sesi tersebut.

Namun, inti ucapan itu jelas: diplomasi kemanusiaan perlu menghasilkan perlindungan, akses dan akauntabiliti. Tanpa tiga elemen ini, bantuan akan terus tersekat dan rayuan seperti yang disebut oleh Al Rabeeah akan terus bergema tanpa jawapan. Persoalan yang tinggal bukanlah sama ada dunia tahu apa yang perlu dilakukan, tetapi sama ada ia mempunyai kehendak untuk melakukannya.

Apakah sesi peringkat tinggi yang disertai Dr. Abdullah Al Rabeeah? Beliau menyertai sesi peringkat tinggi mengenai diplomasi kemanusiaan dan aplikasi praktikalnya yang dianjurkan oleh KSrelief dengan kerjasama Kesatuan Eropah dan Pejabat Penyelarasan Hal Ehwal Kemanusiaan Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu (OCHA). Sesi itu diadakan di sela-sela sesi ke-81 Perhimpunan Agung Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu di New York, dan beliau menghadirinya sehari sebelum laporan SPA bertarikh 25 September 2026.

Apakah isu utama yang dibangkitkan dalam ucapan beliau? Beliau menyatakan bahawa manusia menyaksikan jenayah terhadap kemanusiaan dan merujuk rayuan seorang bapa Palestin yang meminta dunia membantu anaknya yang menderita kegagalan buah pinggang yang mengancam nyawa. Beliau menjelaskan bahawa orang awam dan petugas kemanusiaan menjadi sasaran, trak bantuan diserang, kanak-kanak dibunuh, dan wanita dikenakan keganasan seksual, serta hampir 120 juta orang dipindahkan secara paksa di seluruh dunia.

Apakah maksud diplomasi kemanusiaan menurut Al Rabeeah? Beliau menyatakan bahawa diplomasi kemanusiaan bermakna mewujudkan syarat yang diperlukan supaya tindakan kemanusiaan berjaya. Beliau menekankan keperluan diplomasi yang melindungi nyawa dan memudahkan penyampaian bantuan, perkongsian yang menghasilkan keputusan, serta usaha kolektif yang memastikan undang-undang kemanusiaan antarabangsa dihormati. Tiga tonggak ini menjadi asas kepada pendirian yang dibawa ke sesi tersebut.

Siapa yang menganjurkan sesi tersebut dan mengapa ia penting? Sesi itu dianjurkan oleh KSrelief dengan kerjasama Kesatuan Eropah dan OCHA, diadakan di sela-sela sesi ke-81 Perhimpunan Agung Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu di New York. Gabungan tiga pihak ini menunjukkan bahawa isu kemanusiaan memerlukan kerjasama antara badan bantuan, blok serantau dan mekanisme Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu, bukan usaha satu pihak sahaja. Ia juga memberi ruang kepada suara dari lapangan untuk dibawa ke peringkat dasar tertinggi.

Apakah yang tidak dinyatakan dalam laporan SPA tersebut? Laporan SPA tidak menyatakan senarai penuh peserta sesi, jumlah komitmen kewangan yang diumumkan, atau sebarang keputusan rasmi selepas sesi itu. Laporan itu juga tidak menyatakan sama ada sesi tersebut menghasilkan mekanisme baharu untuk pemantauan akses bantuan atau perlindungan petugas kemanusiaan. Maklumat yang tersedia terhad kepada ucapan Al Rabeeah dan latar belakang penganjuran sesi tersebut.

Apakah peranan KSrelief dalam konteks ini? KSrelief ialah Pusat Bantuan Kemanusiaan dan Kebajikan Raja Salman yang beroperasi di bawah Kerajaan Arab Saudi dan diterajui Dr. Abdullah Al Rabeeah sebagai Penyelia Am. Pusat ini mengendalikan operasi bantuan di pelbagai negara dan menjadi penganjur sesi peringkat tinggi itu bersama Kesatuan Eropah dan OCHA. Pengalaman lapangannya menjadi asas kepada pendirian yang dibawa ke New York.