Kinondena ni Sheikh Arshad Madani, pangulo ng Jamiat Ulama-i-Hind at principal ng Darul Uloom Deoband, ang mga pag-atake ng Houthi sa Saudi Arabia. Sa ulat ng Saudi Press Agency mula Riyadh noong 23 Oktubre 2026, ipinahayag niya ang pakikiisa sa pamunuan at mamamayan ng Kaharian at tinanggihan ang anumang gawain na naglalayong sa seguridad, katatagan, o mga banal na lugar ng mga Muslim.
Ayon sa ulat ng Saudi Press Agency, inilarawan ni Madani ang mga pag-atake bilang salungat sa mga turo ng Islam at sa mga pagpapahalaga ng tao. Pinuri rin niya ang pag-aalaga ng Kaharian sa Dalawang Banal na Moske, ang seguridad ng mga ito, at ang mga serbisyo nito sa mga pilgrim at bisita ng Hajj at Umrah. Diin niya na ang anumang banta sa seguridad ng Kaharian ay may kinalaman sa buong Muslim Ummah.
Hindi ba’t ang mga banal na lugar ay hindi lamang pag-aari ng isang bansa kundi ng buong mundo ng mga Muslim? Sa mga panahong tulad nito, gaano kahalaga ang pagkakaisa ng mga iskolar at institusyon sa buong mundo?
Samantala, iniulat ng SPA na tumanggap si Minister of Islamic Affairs, Dawah and Guidance Sheikh Dr. Abdullatif Al Alsheikh ng mahigit 176 liham, cable, at pahayag mula sa mga ministro, grand mufti, iskolar, at pinuno ng mga institusyong Islamiko sa mahigit 70 bansa. Kinondena ng mga ito ang mga pag-atake ng Houthi, nagpahayag ng pakikiisa sa Kaharian, at sumuporta sa mga hakbang na ginawa nito upang protektahan ang seguridad at soberanya.
Ano ang ibig sabihin ng 176 na liham at pahayag mula sa mahigit 70 bansa para sa posisyon ng Kaharian sa mata ng mundo? Paano nagiging bahagi ng mas malawak na diplomatikong larawan ang mga pahayag ng mga relihiyosong pinuno?
Ang pahayag ni Madani ay hindi lamang isang simpleng pagkondena. Bilang pangulo ng Jamiat Ulama-i-Hind at principal ng Darul Uloom Deoband, siya ay isang kilalang pigura sa mundo ng mga Islamikong paaralan sa Timog Asya. Ang kanyang boses ay may bigat sa mga komunidad na may malalim na ugnayan sa tradisyon ng Deobandi. Kaya naman ang kanyang pagtanggi sa anumang gawaing nagbabanta sa seguridad ng Kaharian ay isang malinaw na senyales na ang isyu ay hindi lamang lokal o rehiyonal kundi may pandaigdigang saklaw.
Bakit mahalaga na ang isang pinunong Islamiko mula sa labas ng Kaharian ay magsalita nang malinaw tungkol sa mga pag-atake? Hindi ba’t nagpapakita ito na ang usapin ng seguridad ng mga banal na lugar ay lumalampas sa mga hangganan ng isang estado?
Binigyang-diin din ni Madani ang pag-aalaga ng Kaharian sa Dalawang Banal na Moske. Ang mga moske na ito ay hindi lamang mga gusali; ang mga ito ay sentro ng pananampalataya para sa milyon-milyong Muslim na naglalakbay taun-taon para sa Hajj at Umrah. Ang seguridad ng mga ito ay direktang nauugnay sa kalayaan ng mga pilgrim na magsagawa ng kanilang mga ritwal nang payapa. Kaya naman ang anumang banta sa mga ito ay hindi lamang isang paglabag sa soberanya ng isang bansa kundi isang paglabag sa karapatan ng mga mananampalataya.
Paano naaapektuhan ang pang-araw-araw na buhay ng mga ordinaryong Muslim sa mga lugar na malayo sa Kaharian ng mga pangyayaring ito? Hindi ba’t ang bawat pilgrim na naghahanda para sa Hajj ay may karapatang mag-alala tungkol sa kaligtasan ng mga banal na lugar?
Ang pagtanggap ni Sheikh Dr. Abdullatif Al Alsheikh ng mahigit 176 liham, cable, at pahayag ay nagpapakita ng lawak ng suporta para sa Kaharian. Ang mga liham na ito ay nagmula sa mga ministro, grand mufti, iskolar, at pinuno ng mga institusyong Islamiko sa mahigit 70 bansa. Ang bilang na ito ay hindi maliit; ito ay sumasaklaw sa mga kontinente at sa iba’t ibang paaralan ng pag-iisip sa loob ng Islam. Ang mga pahayag na ito ay hindi lamang mga pormalidad kundi mga konkretong pagpapahayag ng pagkakaisa.
Ano ang sinasabi ng lawak ng mga bansang ito tungkol sa pagkakaisa ng Muslim Ummah sa harap ng mga banta? Gaano kahalaga ang mga ganitong pahayag sa pagpapanatili ng katatagan ng rehiyon?
Ang mga pag-atake ng Houthi ay inilarawan ni Madani bilang salungat sa mga turo ng Islam at sa mga pagpapahalaga ng tao. Ito ay isang malakas na pahayag dahil ito ay nagmumula sa isang iskolar na may malalim na kaalaman sa tradisyon ng Islam. Ang paglalarawan sa mga pag-atake bilang labag sa mga turo ng Islam ay nagtatakda ng isang malinaw na hangganan: ang mga banal na lugar at ang mga pilgrim ay hindi dapat maging target ng anumang armadong grupo. Ang mga pagpapahalaga ng tao, sa kabilang banda, ay nagpapaalala na ang paggalang sa buhay at seguridad ay unibersal.
Hindi ba’t ang mga banal na lugar ay dapat na manatiling ligtas kahit sa panahon ng mga alitan? Paano pinapanatili ng mga iskolar ang balanse sa pagitan ng pagpuna sa mga pag-atake at ng pagtataguyod ng diyalogo?
Ang pagpuri ni Madani sa mga serbisyo ng Kaharian sa mga pilgrim at bisita ng Hajj at Umrah ay isang mahalagang punto. Ang Kaharian ay may mahabang kasaysayan ng paglilingkod sa mga pilgrim, mula sa pagpapalawak ng mga pasilidad hanggang sa pagtiyak ng kanilang kaligtasan. Ang mga serbisyong ito ay hindi lamang para sa mga mamamayan ng Kaharian kundi para sa lahat ng Muslim na may kakayahang maglakbay. Ang pagkilala ni Madani sa mga ito ay isang pagpapatibay ng papel ng Kaharian bilang tagapangalaga ng mga banal na lugar.
Ano ang magiging epekto ng mga pahayag na ito sa mga ugnayan ng Kaharian sa mga komunidad ng mga iskolar sa Timog Asya? Paano nakatutulong ang mga ganitong pahayag sa pagpapalakas ng tiwala sa pagitan ng mga bansa at mga relihiyosong institusyon?
Ang mga liham at pahayag na natanggap ni Sheikh Dr. Abdullatif Al Alsheikh ay nagmula sa mahigit 70 bansa. Ang bilang na ito ay sumasaklaw sa mga bansang may iba’t ibang karanasan sa mga usapin ng seguridad at diplomasya. Ang kanilang pagkondena sa mga pag-atake ng Houthi ay isang kolektibong tinig na nagpapahayag na ang mga ganitong gawain ay hindi katanggap-tanggap. Ang suporta sa mga hakbang na ginawa ng Kaharian upang protektahan ang seguridad at soberanya nito ay isang pagkilala sa karapatan ng isang estado na ipagtanggol ang sarili nito.
Bakit mahalaga na ang mga ministro at grand mufti mula sa iba’t ibang bansa ay maglabas ng kanilang mga pahayag? Hindi ba’t nagpapakita ito na ang isyu ay may malawak na epekto sa pandaigdigang komunidad ng mga Muslim?
Sa kabuuan, ang mga pahayag ni Madani at ng mahigit 176 na liham at pahayag mula sa mahigit 70 bansa ay nagpapakita ng isang malinaw na posisyon: ang mga pag-atake sa Kaharian at sa mga banal na lugar ay hindi katanggap-tanggap. Ang mga ito ay hindi lamang mga pahayag ng pagkondena kundi mga pagpapahayag ng pagkakaisa at suporta. Ang mga ito ay nagpapaalala na ang seguridad ng mga banal na lugar ay isang responsibilidad na pinagsasaluhan ng buong Muslim Ummah.
Ano ang susunod na hakbang para sa mga institusyong Islamiko sa buong mundo? Paano nila maipagpapatuloy ang kanilang suporta sa mga hakbang na naglalayong protektahan ang mga banal na lugar?
Hindi ibinigay ng ulat ng SPA ang mga tiyak na detalye ng mga pag-atake, ang mga petsa ng mga ito, o ang mga partikular na bansa na nagpadala ng mga liham. Hindi rin tinukoy ng ulat kung may mga karagdagang aksyon na isinagawa ang Kaharian kaugnay ng mga pahayag na ito. Ang mga pahayag nina Madani at ng mga iskolar ay nananatiling mga dokumento ng pagkondena at pakikiisa, na may malinaw na mensahe tungkol sa kahalagahan ng seguridad ng mga banal na lugar.
Sino si Sheikh Arshad Madani at ano ang kanyang posisyon? Si Sheikh Arshad Madani ay ang pangulo ng Jamiat Ulama-i-Hind at principal ng Darul Uloom Deoband. Sa ulat ng Saudi Press Agency noong 23 Oktubre 2026, kinondena niya ang mga pag-atake ng Houthi sa Saudi Arabia at nagpahayag ng pakikiisa sa pamunuan at mamamayan ng Kaharian. Inilarawan niya ang mga pag-atake bilang salungat sa mga turo ng Islam at sa mga pagpapahalaga ng tao. Pinuri rin niya ang pag-aalaga ng Kaharian sa Dalawang Banal na Moske at ang mga serbisyo nito sa mga pilgrim ng Hajj at Umrah.
Ano ang sinabi ni Madani tungkol sa mga banal na lugar? Sinabi ni Madani na ang anumang banta sa seguridad ng Kaharian ay may kinalaman sa buong Muslim Ummah. Pinuri niya ang pag-aalaga ng Kaharian sa Dalawang Banal na Moske, ang seguridad ng mga ito, at ang mga serbisyo nito sa mga pilgrim at bisita ng Hajj at Umrah. Binigyang-diin niya na ang mga banal na lugar ay hindi lamang pag-aari ng isang bansa kundi ng buong komunidad ng mga Muslim. Ang kanyang pahayag ay isang pagkilala sa papel ng Kaharian bilang tagapangalaga ng mga banal na lugar.
Ilan ang natanggap na liham at pahayag ni Sheikh Dr. Abdullatif Al Alsheikh? Ayon sa ulat ng SPA, tumanggap si Minister of Islamic Affairs, Dawah and Guidance Sheikh Dr. Abdullatif Al Alsheikh ng mahigit 176 liham, cable, at pahayag. Ang mga ito ay nagmula sa mga ministro, grand mufti, iskolar, at pinuno ng mga institusyong Islamiko sa mahigit 70 bansa. Kinondena ng mga ito ang mga pag-atake ng Houthi, nagpahayag ng pakikiisa sa Kaharian, at sumuporta sa mga hakbang na ginawa nito upang protektahan ang seguridad at soberanya. Ang bilang na ito ay sumasaklaw sa mga kontinente at iba’t ibang paaralan ng pag-iisip sa Islam.
Ano ang ibig sabihin ng mga pahayag na ito para sa Muslim Ummah? Ang mga pahayag nina Madani at ng mahigit 176 na liham mula sa mahigit 70 bansa ay nagpapakita ng pagkakaisa ng Muslim Ummah sa harap ng mga banta sa mga banal na lugar. Ang mga ito ay hindi lamang mga pormalidad kundi mga konkretong pagpapahayag ng suporta sa Kaharian. Ang mga ito ay nagpapaalala na ang seguridad ng mga banal na lugar ay isang responsibilidad na pinagsasaluhan ng buong komunidad ng mga Muslim. Ang mga pahayag na ito ay nagtatakda ng malinaw na hangganan laban sa mga pag-atake sa mga pilgrim at sa mga banal na lugar.
Ano ang hindi ibinigay ng ulat ng SPA? Hindi ibinigay ng ulat ng SPA ang mga tiyak na detalye ng mga pag-atake ng Houthi, ang mga petsa ng mga ito, o ang mga partikular na bansa na nagpadala ng mga liham at pahayag. Hindi rin tinukoy ng ulat kung may mga karagdagang aksyon na isinagawa ang Kaharian kaugnay ng mga pahayag na ito. Ang mga pahayag nina Madani at ng mga iskolar ay nananatiling mga dokumento ng pagkondena at pakikiisa. Ang mga ito ay may malinaw na mensahe tungkol sa kahalagahan ng seguridad ng mga banal na lugar.