Sa Qasr Al-Hukm Metro Station at sa mga lansangan ng Riyadh, ang public art ang isa sa mga paraan kung paano binibigyang-boses ng lungsod ang kontemporaryong pananaw ng mga Saudi artist sa Saudi National Day.
Ayon sa ulat ng Saudi Press Agency noong 20 Setyembre 2026, sa Saudi National Day, binabalikan ng mga lungsod ang kanilang mga alaala sa pamamagitan ng mga landmark, kalye, at mga suson ng kasaysayang hinubog sa paglipas ng panahon. Sa Riyadh, ang public art ay nagbibigay ng kontemporaryong ekspresyon na sumasalamin sa mga pananaw at malikhaing bisyon ng mga Saudi artist.
Kabilang sa mga gawa ng Riyadh Art program na kumakatawan sa diwang ito ang “When the Moon is Full” ni Zaman Jassim, na matatagpuan sa Qasr Al-Hukm Metro Station, at ang “Untitled” ni Ahmad Angawi, isang gawang nagpapadama ng Saudi national anthem sa pamamagitan ng artistikong karanasang direktang nakikipag-ugnayan sa paggalaw ng lungsod.
Ang “When the Moon is Full” ay nag-aalok ng mapagninilay na karanasan na pinagsasama ang mga iluminadong disc, imahen, at tunog upang tuklasin ang mga tema ng panahon, alaala, pamamaalam, at ang lumilipas na kagandahan ng karanasan ng tao.
Mas direktang konektado sa pambansang okasyon ang “Untitled” ni Angawi, na isinasama ang sining sa urban fabric at sa daloy ng transit. Binubuo ang gawa ng mga sculptural at structural na elemento, kabilang ang mga vertical steel framework na inspirado ng mga puno ng palma.
Sa Saudi National Day, nagkakaroon ng dagdag na kahulugan ang mga gawang ito, kung saan ang sining ay nagsisilbing midyum upang pukawin ang alaala at ipahayag ang pagkakakilanlan. Habang ang Riyadh ay sumusulong patungo sa hinaharap habang dinadala ang kasaysayan nito, patuloy na nagbibigay ang mga pampublikong espasyo nito ng plataporma para sa mga henerasyon ng Saudi artist upang makibahagi sa umuunlad na kuwento ng lungsod.
Paano nga ba nagiging boses ng kasalukuyan ang mga likhang nakalagay sa mga pampublikong espasyo ng kabisera? Sa Qasr Al-Hukm Metro Station, ang “When the Moon is Full” ni Zaman Jassim ay hindi lamang palamuti sa istasyon. Ito ay karanasang nag-aanyaya sa manonood na huminto, tumingin, at makinig. Pinagsasama ng gawa ang mga iluminadong disc, imahen, at tunog. Sa ganitong kombinasyon, nagiging bukas ang mga tema ng panahon, alaala, pamamaalam, at ang lumilipas na kagandahan ng karanasan ng tao.
Hindi ba’t ang mga temang ito ang siya ring mga bagay na binabalikan ng mga lungsod tuwing National Day? Ang alaala ay hindi lamang nakaraan; ito ay nabubuhay sa mga bagay na nakikita at naririnig ng mga tao sa kanilang pang-araw-araw na paglalakbay. Sa isang istasyon ng metro, ang sining ay nagiging bahagi ng rutina ng libu-libong commuter. Sa sandaling huminto ang tren at dumaan ang mga pasahero, ang gawa ay nagiging bahagi ng kanilang paglalakbay at, sa isang paraan, ng kanilang alaala.
Ang “When the Moon is Full” ay inilarawan bilang mapagninilay na karanasan. Ang mga iluminadong disc, imahen, at tunog ay hindi lamang mga elementong biswal at auditory. Ang mga ito ay mga kasangkapan upang buksan ang usapin ng panahon at ng paglipas. Sa National Day, ang usaping ito ay nagiging mas malapit sa puso ng mga tao. Ang pagdiriwang ay hindi lamang tungkol sa kasalukuyan; ito rin ay tungkol sa mga taon na naghubog sa bansa at sa lungsod.
Sa kabilang dako, ang “Untitled” ni Ahmad Angawi ay may mas direktang ugnayan sa pambansang okasyon. Ayon sa ulat ng Saudi Press Agency, ang gawa ay nagpapadama ng Saudi national anthem sa pamamagitan ng artistikong karanasang direktang nakikipag-ugnayan sa paggalaw ng lungsod. Paano nga ba nagiging bahagi ng paggalaw ng lungsod ang isang likhang sining? Ang sagot ay nasa paraan ng pagkakalagay nito sa urban fabric at sa daloy ng transit.
Binubuo ang “Untitled” ng mga sculptural at structural na elemento. Kabilang dito ang mga vertical steel framework na inspirado ng mga puno ng palma. Ang mga elementong ito ay hindi lamang estruktura; ang mga ito ay simbolo ng ugnayan ng kalikasan, kultura, at modernong lungsod. Ang puno ng palma ay matagal nang bahagi ng buhay sa rehiyon, at ang paggamit nito bilang inspirasyon sa isang kontemporaryong gawa ay nagpapakita kung paano pinagsasama ng sining ang tradisyon at kasalukuyan.
Ang Riyadh Art program ang nagbibigay ng balangkas para sa mga gawang ito. Sa ilalim ng programang ito, ang mga likha ni Jassim at Angawi ay bahagi ng mas malaking pagsisikap na gawing bukas na museo ang lungsod. Hindi ba’t makikita sa ganitong hakbang ang pagtingin sa sining bilang bahagi ng pang-araw-araw na buhay at hindi lamang ng mga gallery at museo? Sa mga istasyon ng metro, sa mga kalye, at sa mga pampublikong espasyo, ang sining ay nagiging abot-kamay ng lahat.
Sa Saudi National Day, ang mga gawang ito ay nagkakaroon ng dagdag na kahulugan. Ang sining ay nagsisilbing midyum upang pukawin ang alaala at ipahayag ang pagkakakilanlan. Ang mga landmark, kalye, at mga suson ng kasaysayan ay bahagi ng mga alaalang ito. Sa Riyadh, ang mga alaalang ito ay binibigyan ng kontemporaryong anyo ng mga Saudi artist. Ang kanilang mga pananaw at malikhaing bisyon ay nagiging bahagi ng kuwento ng lungsod.
Habang ang Riyadh ay sumusulong patungo sa hinaharap habang dinadala ang kasaysayan nito, patuloy na nagbibigay ang mga pampublikong espasyo nito ng plataporma para sa mga henerasyon ng Saudi artist upang makibahagi sa umuunlad na kuwento ng lungsod. Paano nga ba nagbabago ang kuwentong ito sa bawat henerasyon ng mga artistang nag-aambag dito? Ang mga gawa nina Jassim at Angawi ay mga halimbawa ng pagpapatuloy ng pag-uusap sa pagitan ng nakaraan, kasalukuyan, at hinaharap.
Ang “When the Moon is Full” ay nagtatanong sa manonood tungkol sa panahon at alaala. Ang “Untitled” ay nag-uugnay sa pambansang awit at sa paggalaw ng lungsod. Ang dalawang gawa, bagama’t magkaiba ang paraan, ay parehong nagbibigay ng kontemporaryong ekspresyon sa National Day. Hindi ba’t ito ang diwa ng public art: ang gawing bahagi ng pang-araw-araw na buhay ang mga tanong at damdaming pambansa?
Sa mga istasyon ng metro at sa mga lansangan, ang sining ay hindi lamang nakikita; ito ay nararanasan. Ang mga iluminadong disc, imahen, at tunog ng “When the Moon is Full” ay lumilikha ng karanasang mapagninilay. Ang mga vertical steel framework ng “Untitled” ay nagbibigay ng pisikal na anyo sa ugnayan ng kalikasan at lungsod. Sa National Day, ang mga karanasang ito ay nagiging bahagi ng kolektibong pagdiriwang.
Ang ulat ng Saudi Press Agency ay naglalarawan kung paano binabalikan ng mga lungsod ang kanilang mga alaala sa mga landmark, kalye, at mga suson ng kasaysayan. Sa Riyadh, ang public art ang isa sa mga paraang ginagamit upang gawin ito. Ang mga gawa nina Zaman Jassim at Ahmad Angawi ay mga halimbawa ng paraang ito. Ang mga ito ay bahagi ng Riyadh Art program at matatagpuan sa mga pampublikong espasyo ng lungsod.
Hindi ibinigay ng ulat ang iba pang detalye tulad ng mga petsa ng paglalagay, materyales, sukat, o kuratoryal na impormasyon ng mga gawa. Hindi rin tinukoy ang iba pang mga artistang kasama sa programa o ang mga partikular na lokasyon maliban sa Qasr Al-Hukm Metro Station para sa “When the Moon is Full.” Ang mga detalyeng ito ay hindi bahagi ng inilabas na ulat.
Sa huli, ang public art sa Riyadh ay nagbibigay ng kontemporaryong boses sa National Day. Sa pamamagitan ng mga gawa nina Jassim at Angawi, ang mga tema ng alaala, pagkakakilanlan, panahon, at paggalaw ng lungsod ay nagiging bahagi ng pampublikong karanasan. Habang sumusulong ang lungsod, ang mga espasyong ito ay patuloy na nagbibigay ng plataporma sa mga henerasyon ng Saudi artist. Hindi ba’t sa ganitong paraan nagiging buhay ang kasaysayan sa kasalukuyan?
Anong mga gawa ng public art ang binanggit sa ulat? Binanggit ng Saudi Press Agency ang “When the Moon is Full” ni Zaman Jassim, na matatagpuan sa Qasr Al-Hukm Metro Station, at ang “Untitled” ni Ahmad Angawi. Ang dalawa ay bahagi ng Riyadh Art program. Ang “When the Moon is Full” ay nag-aalok ng mapagninilay na karanasan na pinagsasama ang mga iluminadong disc, imahen, at tunog. Ang “Untitled” ay nagpapadama ng Saudi national anthem sa pamamagitan ng artistikong karanasang nakikipag-ugnayan sa paggalaw ng lungsod.
Ano ang tema ng “When the Moon is Full”? Ayon sa ulat, ang “When the Moon is Full” ni Zaman Jassim ay nag-aalok ng mapagninilay na karanasan na pinagsasama ang mga iluminadong disc, imahen, at tunog. Tinutuklasan nito ang mga tema ng panahon, alaala, pamamaalam, at ang lumilipas na kagandahan ng karanasan ng tao. Matatagpuan ito sa Qasr Al-Hukm Metro Station. Ang mga elementong biswal at auditory nito ay nag-aanyaya sa manonood na huminto at magnilay.
Paano inilalarawan ang “Untitled” ni Ahmad Angawi? Ang “Untitled” ni Ahmad Angawi ay nagpapadama ng Saudi national anthem sa pamamagitan ng artistikong karanasang direktang nakikipag-ugnayan sa paggalaw ng lungsod. Isinasama nito ang sining sa urban fabric at sa daloy ng transit. Binubuo ito ng mga sculptural at structural na elemento, kabilang ang mga vertical steel framework na inspirado ng mga puno ng palma. Mas direktang konektado ang gawa sa pambansang okasyon kumpara sa iba pang likha.
Ano ang papel ng Riyadh Art program? Ang Riyadh Art program ang balangkas kung saan nabibilang ang mga gawa nina Zaman Jassim at Ahmad Angawi. Sa ilalim nito, ang public art ay inilalagay sa mga pampublikong espasyo tulad ng Qasr Al-Hukm Metro Station at sa urban fabric ng lungsod. Ang programa ay nagbibigay ng plataporma para sa mga Saudi artist. Hindi tinukoy ng ulat ang iba pang mga artistang kasama sa programa o ang buong listahan ng mga lokasyon.
Ano ang kahulugan ng mga gawa sa National Day? Sa Saudi National Day, nagkakaroon ng dagdag na kahulugan ang mga gawa, kung saan ang sining ay nagsisilbing midyum upang pukawin ang alaala at ipahayag ang pagkakakilanlan. Ang mga landmark, kalye, at mga suson ng kasaysayan ay bahagi ng mga alaalang ito. Sa Riyadh, ang mga alaala ay binibigyan ng kontemporaryong ekspresyon ng mga Saudi artist. Ang kanilang mga pananaw at malikhaing bisyon ay nagiging bahagi ng kuwento ng lungsod.
Anong mga detalye ang hindi ibinigay ng ulat? Hindi ibinigay ng ulat ang mga petsa ng paglalagay, materyales, sukat, o kuratoryal na impormasyon ng mga gawa. Hindi rin tinukoy ang iba pang mga artistang kasama sa programa o ang mga partikular na lokasyon maliban sa Qasr Al-Hukm Metro Station para sa “When the Moon is Full.” Ang mga detalyeng ito ay hindi bahagi ng inilabas na ulat ng Saudi Press Agency noong 20 Setyembre 2026.
Higit pa tungkol sa paksang ito: Kultura, Balitang KSA





