Arab Saudi seru tindakan kolektif perkukuh keselamatan air global di sesi PBB

New York, 25 September 2026 — Arab Saudi menekankan keperluan tindakan antarabangsa kolektif untuk memajukan keselamatan air global dan menterjemah komitmen multilateral kepada hasil nyata yang menyokong kesihatan awam, keselamatan makanan, pembangunan ekonomi dan daya tahan iklim.

Seperti dilaporkan agensi berita Saudi SPA, pendirian itu disampaikan dalam sesi menteri peringkat tinggi bertajuk “United for Water: A Call for Collective Action” yang dipengerusikan bersama Arab Saudi dan Senegal dengan kerjasama Global Water Organization di luar sesi ke-81 Perhimpunan Agung PBB di New York.

Pertemuan itu menghimpunkan menteri, pegawai kanan, bank pembangunan multilateral dan agensi Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu bersama pemimpin sektor air.

Ketua Pasukan Pengasas Global Water Organization Dr. Fahd Balghunaim menyatakan sesi tersebut membincangkan tekanan yang semakin meningkat terhadap sumber air, dengan tumpuan kepada menyelaraskan pembiayaan dengan keperluan keutamaan, memperluas inovasi berimpak tinggi, meningkatkan akses data dan memperkukuh kapasiti pelaksanaan institusi.

Peserta meneliti strategi kebangsaan untuk daya tahan, mekanisme pembiayaan mampan dan perkongsian rentas sempadan yang boleh diperluas, sekali gus menekankan peranan Global Water Organization sebagai platform institusi yang menghubungkan kerajaan dengan pembiayaan penting, kepakaran teknikal dan penyelarasan operasi.

Persoalannya, mengapa isu air kini menduduki kerusi utama dalam agenda diplomatik peringkat tertinggi? Jawapannya terletak pada kedudukan air sebagai asas kepada hampir setiap matlamat pembangunan yang lain.

Apabila sumber air terjejas, kesan rantaiannya menjangkau jauh melangkaui paip dan empangan. Kesihatan awam bergantung pada bekalan air bersih yang berterusan. Pengeluaran makanan bergantung pada pengairan yang boleh diramal. Pertumbuhan ekonomi bergantung pada air yang mencukupi untuk industri, tenaga dan bandar. Daya tahan iklim pula bergantung pada keupayaan negara menguruskan banjir dan kemarau secara serentak.

Dalam konteks itulah Arab Saudi dan Senegal memilih untuk mempengerusikan bersama sesi tersebut. Pilihan dua negara dari dua benua berbeza itu bukan kebetulan. Ia mencerminkan hakikat bahawa cabaran air tidak mengenal sempadan dan tidak boleh diselesaikan oleh mana-mana negara secara bersendirian.

Dr. Fahd Balghunaim menyatakan sesi itu membincangkan tekanan yang semakin meningkat terhadap sumber air. Tekanan tersebut datang dari pelbagai arah serentak: pertumbuhan penduduk, keperluan pertanian, permintaan tenaga, perbandaran pesat dan corak cuaca yang berubah.

Bagaimana pula dengan jurang pembiayaan? Inilah salah satu isu paling konkrit yang dibangkitkan. Sesi tersebut memberi tumpuan kepada menyelaraskan pembiayaan dengan keperluan keutamaan — satu pendekatan yang mengakui bahawa dana terhad mesti diarahkan kepada projek yang memberi kesan paling besar, bukan sekadar projek yang paling mudah dilaksanakan.

Bank pembangunan multilateral hadir dalam pertemuan itu. Kehadiran mereka penting kerana institusi seumpama itu memegang kunci kepada pembiayaan infrastruktur air berskala besar, yang selalunya memerlukan tempoh pembinaan panjang dan pulangan pelaburan yang perlahan.

Selain pembiayaan, peserta membincangkan inovasi berimpak tinggi. Teknologi dalam sektor air merangkumi pelbagai bidang, daripada penyahgaraman dan kitar semula air kepada sistem pengesanan kebocoran dan pertanian cekap air. Persoalannya, bagaimana inovasi sedemikian boleh diperluas dari projek perintis kepada penggunaan berskala nasional?

Akses data turut menjadi agenda. Tanpa data yang tepat dan boleh dibandingkan, kerajaan sukar mengetahui di mana kehilangan air berlaku, berapa banyak air yang digunakan oleh setiap sektor dan projek mana yang benar-benar berkesan. Data yang lemah menghasilkan keputusan yang lemah.

Kapasiti pelaksanaan institusi pula menyentuh persoalan yang lebih asas: adakah agensi air di sesebuah negara mempunyai tenaga kerja, kewangan dan kuasa untuk melaksanakan apa yang dirancang? Komitmen di atas kertas tidak bermakna tanpa jentera pelaksanaan yang berupaya.

Peserta sesi itu meneliti strategi kebangsaan untuk daya tahan. Pendekatan sedemikian biasanya merangkumi kepelbagaian sumber air, simpanan strategik, pengurusan permintaan dan perancangan menghadapi kemarau berpanjangan.

Mekanisme pembiayaan mampan juga dibincangkan. Isu utamanya bukan sekadar mendapatkan dana untuk membina infrastruktur, tetapi memastikan infrastruktur itu boleh diselenggara dan dikendalikan selama beberapa dekad selepas siap.

Perkongsian rentas sempadan yang boleh diperluas menjadi satu lagi tumpuan. Sungai, akuifer dan lembangan air sering dikongsi antara beberapa negara. Apakah yang berlaku apabila huluan dan hiliran mempunyai keutamaan berbeza?

Di sinilah peranan Global Water Organization ditekankan. Menurut SPA, organisasi itu berperanan sebagai platform institusi yang menghubungkan kerajaan dengan pembiayaan penting, kepakaran teknikal dan penyelarasan operasi.

Model platform seumpama ini berbeza daripada badan yang hanya mengeluarkan kenyataan. Ia bertindak sebagai penghubung antara pihak yang mempunyai masalah dengan pihak yang mempunyai sumber penyelesaian.

Arab Saudi sendiri mempunyai kepentingan langsung dalam agenda ini. Negara ini terletak di kawasan yang secara semula jadi kekurangan air permukaan dan bergantung kepada sumber alternatif untuk keperluan penduduk serta industrinya.

Pengalaman itu memberi Arab Saudi kedudukan tertentu dalam perbincangan global. Negara yang telah lama berdepan kekangan air lebih memahami keperluan penyelesaian praktikal berbanding retorik semata-mata.

Persoalannya, adakah sesi menteri seperti ini benar-benar mengubah keadaan di lapangan? Sejarah menunjukkan bahawa pertemuan peringkat tinggi paling berkesan apabila ia menghasilkan mekanisme susulan yang jelas, bukan hanya kenyataan bersama.

Dalam kes ini, mekanisme yang dinyatakan ialah penyelarasan pembiayaan, perkongsian inovasi, perkongsian data dan pengukuhan kapasiti institusi. Empat elemen itu membentuk rangka kerja yang boleh diukur dari semasa ke semasa.

Kehadiran agensi PBB dan bank pembangunan multilateral dalam sesi yang sama juga penting. Ia mengurangkan risiko usaha berjalan secara berasingan antara badan politik, institusi kewangan dan agensi teknikal.

Bagaimana pula dengan negara membangun? Bagi mereka, cabaran air sering bertindih dengan kekangan fiskal. Pembiayaan mampan bermakna pilihan antara hutang, geran, perkongsian awam-swasta atau tarif pengguna — setiap satu mempunyai implikasi politik dan sosial tersendiri.

Itulah sebabnya penekanan kepada menyelaraskan pembiayaan dengan keperluan keutamaan bukan sekadar soal teknikal. Ia soal keadilan dalam pengagihan sumber yang terhad.

Dari sudut kesihatan awam, air bersih yang tidak terjamin membawa kesan langsung kepada kadar penyakit, produktiviti pekerja dan kos sistem kesihatan. Pelaburan dalam air sering kali merupakan pelaburan kesihatan yang paling berkesan dari segi kos.

Dari sudut keselamatan makanan, pertanian merupakan pengguna air terbesar di kebanyakan negara. Meningkatkan kecekapan pengairan bermakna menghasilkan lebih banyak makanan dengan jumlah air yang sama atau lebih sedikit.

Dari sudut pembangunan ekonomi, kekurangan air boleh mengehadkan pertumbuhan industri dan menaikkan kos operasi. Pelabur semakin mengambil kira risiko air dalam keputusan mereka.

Dari sudut daya tahan iklim, pengurusan air yang baik adalah pertahanan pertama terhadap kemarau dan banjir. Infrastruktur yang direka untuk keadaan purata tidak lagi mencukupi apabila keadaan ekstrem menjadi lebih kerap.

Persoalannya, sejauh mana negara bersedia berkongsi data secara terbuka? Data air boleh dianggap sebagai maklumat sensitif, terutamanya apabila ia menyentuh keselamatan makanan atau keselamatan negara.

Namun tanpa perkongsian data, perbandingan prestasi antara negara menjadi sukar dan pelajaran daripada kejayaan atau kegagalan orang lain tidak dapat dipelajari.

Sesi itu turut menekankan peranan platform institusi dalam menyelaraskan operasi. Penyelarasan operasi bermakna projek tidak dibina secara berasingan tanpa mengambil kira sistem yang lebih luas di sekelilingnya.

Apakah ukuran kejayaan sesi seperti ini? Salah satu ukuran yang munasabah ialah sama ada ia menghasilkan kerjasama konkrit selepas pertemuan tamat — perjanjian pembiayaan, program teknikal atau pertukaran kepakaran yang boleh dikesan.

Ukuran lain ialah sama ada isu air kekal dalam agenda politik peringkat tertinggi selepas perhatian media beralih kepada perkara lain.

Arab Saudi dan Senegal, sebagai pengerusi bersama, berada dalam kedudukan untuk memastikan kesinambungan itu. Kerjasama antara sebuah negara Timur Tengah dan sebuah negara Afrika Barat memberi isyarat bahawa agenda air merentasi geografi dan tahap pembangunan.

Global Water Organization, yang diwakili oleh ketua pasukan pengasasnya dalam sesi itu, kini berdepan ujian seterusnya: membuktikan bahawa platformnya mampu mengubah perbincangan menjadi tindakan.

Kenyataan SPA tidak menyatakan jumlah pembiayaan yang diumumkan, senarai projek khusus, tarikh sasaran atau komitmen bertulis daripada mana-mana pihak. Ia juga tidak menyebut sama ada sesi itu menghasilkan dokumen hasil rasmi atau mekanisme pemantauan yang dipersetujui.

Apa yang jelas daripada laporan tersebut ialah kedudukan Arab Saudi: keselamatan air global memerlukan tindakan kolektif, dan komitmen multilateral perlu diterjemahkan kepada hasil nyata yang menyokong kesihatan awam, keselamatan makanan, pembangunan ekonomi dan daya tahan iklim.

Apakah yang dibincangkan dalam sesi menteri “United for Water”? Sesi itu membincangkan tekanan yang semakin meningkat terhadap sumber air, dengan tumpuan kepada menyelaraskan pembiayaan dengan keperluan keutamaan, memperluas inovasi berimpak tinggi, meningkatkan akses data dan memperkukuh kapasiti pelaksanaan institusi. Peserta juga meneliti strategi kebangsaan untuk daya tahan, mekanisme pembiayaan mampan dan perkongsian rentas sempadan yang boleh diperluas. Menurut SPA, pertemuan itu menghimpunkan menteri, pegawai kanan, bank pembangunan multilateral dan agensi PBB bersama pemimpin sektor air.

Siapa yang mempengerusikan sesi tersebut dan di mana ia berlangsung? Sesi bertajuk “United for Water: A Call for Collective Action” dipengerusikan bersama oleh Arab Saudi dan Senegal dengan kerjasama Global Water Organization. Ia berlangsung di luar sesi ke-81 Perhimpunan Agung PBB di New York pada 25 September 2026. Menurut SPA, Ketua Pasukan Pengasas Global Water Organization Dr. Fahd Balghunaim menyatakan sesi itu membincangkan tekanan terhadap sumber air serta keperluan menyelaraskan pembiayaan dengan keutamaan.

Apakah peranan Global Water Organization? Menurut SPA, Global Water Organization berperanan sebagai platform institusi yang menghubungkan kerajaan dengan pembiayaan penting, kepakaran teknikal dan penyelarasan operasi. Peserta sesi menekankan peranan itu dalam konteks strategi daya tahan, mekanisme pembiayaan mampan dan perkongsian rentas sempadan. Organisasi itu diwakili oleh ketua pasukan pengasasnya, Dr. Fahd Balghunaim, dalam sesi menteri peringkat tinggi di New York.

Mengapa keselamatan air dikaitkan dengan kesihatan awam dan keselamatan makanan? Arab Saudi menyatakan komitmen multilateral perlu diterjemahkan kepada hasil nyata yang menyokong kesihatan awam, keselamatan makanan, pembangunan ekonomi dan daya tahan iklim. Air bersih yang terjamin menjejas kadar penyakit dan produktiviti, manakala pertanian merupakan pengguna air terbesar di kebanyakan negara. SPA melaporkan sesi itu memberi tumpuan kepada penyelarasan pembiayaan, inovasi berimpak tinggi, akses data dan kapasiti pelaksanaan institusi.

Apakah yang tidak dinyatakan dalam laporan SPA? Laporan SPA tidak menyatakan jumlah pembiayaan yang diumumkan, senarai projek khusus, tarikh sasaran atau komitmen bertulis daripada mana-mana pihak. Ia juga tidak menyebut sama ada sesi itu menghasilkan dokumen hasil rasmi atau mekanisme pemantauan yang dipersetujui. Yang dinyatakan ialah tumpuan sesi kepada penyelarasan pembiayaan, inovasi, akses data dan kapasiti institusi, serta peranan Global Water Organization sebagai platform penghubung.