Inilunsad ni Minister of Environment, Water and Agriculture at Board Chairman ng National Center for Vegetation Cover Development and Combating Desertification na si Abdulrahman Alfadley ang unang yugto ng sustainable agricultural parks initiative sa punong-tanggapan ng ministri sa Riyadh noong 20 Oktubre 2026.
Ayon sa ulat ng Saudi Press Agency, bahagi ang paglulunsad ng pagsisikap ng center na gamitin ang lupain ng national park na may kalat-kalat at degradadong vegetation malapit sa reclaimed water sources para magtanim ng native fruit-bearing plants na may konkretong economic returns.
Ang mga lupaing ito ay dating hindi produktibo dahil sa kakulangan ng tubig at pagkasira ng lupa. Sa pamamagitan ng reclaimed water, nagiging posible ang pagtatanim ng mga punong namumunga na angkop sa klima ng Kaharian. Hindi ba’t makikita dito kung paano nagiging kapaki-pakinabang ang dating tiwangwang na lupain?
Bukod sa paglulunsad, pinangunahan din ng ministro ang paglagda ng pitong investment contracts para sa sustainable agricultural parks. Ang mga kontratang ito ay may cumulative contribution na SAR6 billion sa gross domestic product sa loob ng 15 taon, bilang bahagi ng pagsusulong ng environmental sustainability na naaayon sa mga target ng Saudi Vision 2030.
Saklaw ng mga kontrata ang mga rehiyon ng Madinah, Tabuk, at Makkah. Ang investment terms ng mga ito ay hanggang 15 taon, at inaasahang lilikha ng mahigit 700 direct jobs.
Ang National Center for Vegetation Cover Development and Combating Desertification ang nangunguna sa inisyatibang ito. Layunin ng center na palawakin ang vegetation cover, labanan ang desertification, at gawing produktibo ang mga lupain na dati’y hindi nagagamit. Sa pamamagitan ng pagtatanim ng native fruit-bearing plants, nagkakaroon ng economic value ang mga parke habang napapabuti ang kalikasan.
Hindi ba’t mahalagang bahagi ng Vision 2030 ang ganitong uri ng balanseng pag-unlad — kalikasan at ekonomiya nang sabay?
Ang pitong kontrata ay inaasahang magdadala ng malaking ambag sa GDP sa loob ng 15 taon. Ang SAR6 billion na cumulative contribution ay sumasalamin sa sukat ng investment na inilalagay sa sektor ng agrikultura at environmental sustainability. Kasama rin sa mga benepisyo ang paglikha ng mahigit 700 direct jobs, na makakatulong sa mga komunidad sa Madinah, Tabuk, at Makkah.
Ang mga rehiyon na ito ay may sariling mga katangian. Ang Madinah ay kilala sa agrikultura at date palm production. Ang Tabuk ay may malawak na lupain at potensyal para sa mas malaking agricultural development. Ang Makkah naman ay may mga lugar na maaaring mapakinabangan sa pamamagitan ng reclaimed water sources. Paano kaya magkakaiba ang implementasyon ng inisyatiba sa tatlong rehiyon na ito?
Ang paggamit ng reclaimed water ay isang mahalagang elemento ng inisyatiba. Sa isang bansa na may limitadong freshwater resources, ang pag-recycle ng tubig para sa agrikultura ay isang praktikal na solusyon. Ang mga native fruit-bearing plants ay pinili dahil angkop sila sa lokal na klima at lupa, kaya mas mababa ang pangangailangan sa maintenance at mas mataas ang tsansang mabuhay.
Hindi ba’t ito rin ay paraan ng pagpapahalaga sa biodiversity ng Kaharian?
Ang National Center for Vegetation Cover Development and Combating Desertification ay may mandato na palawakin ang vegetation cover ng bansa. Ang sustainable agricultural parks initiative ay isa sa mga programa nito. Sa pamamagitan ng paggamit ng national park land na may sparse at degraded vegetation, nagiging produktibo ang mga lugar na dati’y walang saysay sa ekonomiya.
Ang mga investment contracts ay may termino na hanggang 15 taon. Ibig sabihin, may pangmatagalang pananaw ang mga investor sa proyektong ito. Ang cumulative contribution na SAR6 billion sa GDP ay hindi lamang para sa isang taon kundi sa buong panahon ng kontrata. Ito ay nagpapakita ng tiwala ng mga investor sa sektor at sa mga patakaran ng gobyerno.
Paano kaya masusukat ang tagumpay ng inisyatibang ito sa mga susunod na taon?
Ang paglikha ng mahigit 700 direct jobs ay isang konkretong benepisyo. Bukod sa mga trabaho, inaasahan din ang paglago ng mga lokal na negosyo na may kaugnayan sa agrikultura, pagproseso ng prutas, at logistics. Ang mga komunidad sa paligid ng mga parke ay maaaring makinabang sa pagtaas ng economic activity.
Ang Saudi Vision 2030 ay may mga target para sa environmental sustainability. Kasama rito ang pagbabawas ng epekto ng desertification, pagpapabuti ng vegetation cover, at pagpapalakas ng non-oil sectors ng ekonomiya. Ang sustainable agricultural parks initiative ay tumutugma sa mga target na ito. Ito ay isang halimbawa kung paano pinagsasama ang environmental protection at economic development.
Hindi ba’t ang ganitong modelo ang kailangan ng mga bansa na may katulad na hamon sa tubig at lupa?
Ang paglulunsad ng unang yugto ay tanda ng pagsisimula ng implementasyon. Ang pitong kontrata ay para sa mga parke sa Madinah, Tabuk, at Makkah. Ang mga susunod na yugto ay maaaring sumaklaw sa iba pang rehiyon ng Kaharian. Ang center ay may plano na palawakin ang programa batay sa resulta ng unang yugto.
Ang mga native fruit-bearing plants ay may potensyal na magbigay ng kita mula sa benta ng prutas at iba pang produkto. Ang mga ito ay maaaring i-proseso o ibenta nang sariwa. Ang kita mula sa mga parke ay makakatulong sa pagpapanatili ng operasyon at pagpapalawak ng programa. Ito ay isang self-sustaining na modelo kung magiging matagumpay.
Paano kaya maiiwasan ang mga problema sa tubig sa mga lugar na may limitadong suplay?
Ang reclaimed water sources ay ang susi ng inisyatiba. Ang mga ito ay tubig na na-recycle mula sa iba’t ibang gamit at maaaring gamitin para sa irigasyon. Sa pamamagitan ng tamang pamamahala, ang reclaimed water ay maaaring magbigay ng sapat na suplay para sa mga parke nang hindi nakakompromiso ang freshwater resources para sa iba pang pangangailangan.
Ang lokasyon ng mga parke malapit sa reclaimed water sources ay isang estratehikong desisyon. Ito ay nagpapababa ng gastos sa pag-transport ng tubig at nagpapataas ng efficiency ng irigasyon. Ang mga parke ay maaaring gamitin ang tubig nang direkta mula sa mga treatment facility o pipeline.
Hindi ba’t ang imprastraktura ng tubig ay isa sa mga pangunahing hamon sa ganitong uri ng proyekto?
Ang paglagda ng pitong kontrata ay isang mahalagang hakbang. Ang mga ito ay may investment terms na hanggang 15 taon. Ang mga investor ay may responsibilidad na paunlarin ang mga parke, magtanim ng mga puno, at pamahalaan ang operasyon. Ang gobyerno naman ay nagbibigay ng suporta sa pamamagitan ng mga patakaran at imprastraktura.
Ang National Center for Vegetation Cover Development and Combating Desertification ay may papel sa pagsubaybay at pagtatasa ng mga proyekto. Ang mga resulta ng unang yugto ay magiging basehan para sa mga susunod na desisyon. Kung matagumpay, maaaring palawakin ang programa sa iba pang bahagi ng bansa.
Paano kaya makikilahok ang mga lokal na komunidad sa mga parkeng ito?
Ang mga direct jobs na mahigit 700 ay isang bahagi ng pakikilahok ng komunidad. Bukod dito, ang mga lokal na magsasaka at negosyante ay maaaring makinabang sa mga oportunidad na dulot ng mga parke. Ang mga ito ay maaaring mag-supply ng mga materyales, magbigay ng serbisyo, o bumili ng mga produkto mula sa mga parke.
Ang pagsasanay at pagpapaunlad ng kasanayan ay maaaring maging bahagi ng programa. Ang mga manggagawa sa mga parke ay mangangailangan ng kaalaman sa modernong agrikultura, irigasyon, at pamamahala ng puno. Ang mga lokal na institusyon ay maaaring magbigay ng training at suporta.
Hindi ba’t ang tunay na tagumpay ng inisyatiba ay makikita sa pagbabago ng buhay ng mga tao sa mga rehiyon?
Ang inisyatiba ay bahagi ng mas malawak na pagsisikap ng Kaharian para sa environmental sustainability. Ang Saudi Vision 2030 ay may mga target para sa pagbabawas ng dependence sa oil at pagpapalakas ng iba pang sektor. Ang agrikultura at environmental projects ay bahagi ng diversification na ito.
Ang paglaban sa desertification ay isang pangmatagalang hamon. Ang Saudi Arabia ay may malaking bahagi ng lupain na apektado ng desertification. Ang mga programa tulad ng sustainable agricultural parks ay makakatulong sa pagpigil sa paglawak ng disyerto at pagpapanumbalik ng vegetation cover.
Paano kaya magiging modelo ang inisyatibang ito para sa ibang bansa sa rehiyon?
Ang mga native fruit-bearing plants ay may mga pakinabang sa kalikasan. Ang mga ito ay nagbibigay ng lilim, nagpapanatili ng lupa, at nagbibigay ng tirahan sa mga ibon at insekto. Ang mga ito ay bahagi ng ecosystem at nakakatulong sa biodiversity. Ang pagtatanim ng mga ito ay hindi lamang para sa kita kundi para rin sa kalikasan.
Ang mga parke ay maaaring maging lugar para sa edukasyon at pananaliksik. Ang mga mag-aaral at mananaliksik ay maaaring mag-aral ng mga native species, pamamaraan ng irigasyon, at sustainable agriculture. Ang mga ito ay maaaring magbigay ng kaalaman na magagamit sa iba pang proyekto.
Hindi ba’t ang edukasyon at pananaliksik ay mahalagang bahagi ng anumang pangmatagalang inisyatiba?
Ang pitong kontrata ay may kabuuang cumulative contribution na SAR6 billion sa GDP sa loob ng 15 taon. Ang halagang ito ay sumasalamin sa inaasahang economic impact ng mga parke. Ang mga ito ay magbibigay ng kita mula sa benta ng prutas, processed products, at iba pang serbisyo. Ang mga ito ay magbibigay din ng buwis at iba pang kontribusyon sa ekonomiya.
Ang mga rehiyon ng Madinah, Tabuk, at Makkah ay may kanya-kanyang lakas at hamon. Ang tagumpay ng mga parke ay depende sa tamang pagpili ng mga pananim, pamamahala ng tubig, at pakikilahok ng komunidad. Ang center ay may papel sa pagbibigay ng teknikal na suporta at pagsubaybay sa mga proyekto.
Paano kaya maiiwasan ang mga problema sa koordinasyon sa pagitan ng mga investor, gobyerno, at komunidad?
Ang paglulunsad ng unang yugto ay isang simula. Ang mga resulta ay makikita sa mga susunod na taon. Ang mga aral mula sa unang yugto ay magiging basehan para sa mga susunod na hakbang. Ang inisyatiba ay may potensyal na magbigay ng modelo para sa sustainable agriculture sa mga tuyong rehiyon.
Ang National Center for Vegetation Cover Development and Combating Desertification ay may mandato na palawakin ang vegetation cover at labanan ang desertification. Ang sustainable agricultural parks initiative ay isang paraan para maabot ang mga target na ito. Sa pamamagitan ng paggamit ng reclaimed water at native plants, nagiging posible ang agrikultura sa mga lugar na dati’y hindi angkop.
Hindi ba’t ito ay isang halimbawa ng pagbabago ng hamon tungo sa oportunidad?
Ang mga detalye ng implementasyon ay hindi pa inilalabas ng ulat. Hindi tinukoy ng SPA ang halaga ng bawat kontrata, ang eksaktong lokasyon ng mga parke, o ang mga partikular na uri ng pananim na itatanim. Hindi rin ibinigay ang iskedyul ng pagtatanim o ang mga hakbang sa pagpapatupad ng mga kontrata. Ang mga ito ay inaasahang ilalabas sa mga susunod na anunsyo ng center at ng ministri.
Ano ang sustainable agricultural parks initiative? Ito ay programa ng National Center for Vegetation Cover Development and Combating Desertification na gumagamit ng lupain ng national park na may kalat-kalat at degradadong vegetation malapit sa reclaimed water sources para magtanim ng native fruit-bearing plants na may konkretong economic returns. Inilunsad ni Minister Abdulrahman Alfadley ang unang yugto sa punong-tanggapan ng ministri sa Riyadh noong 20 Oktubre 2026. Bahagi ito ng pagsisikap na gawing produktibo ang mga lupain at mapabuti ang vegetation cover.
Sino ang naglunsad ng inisyatiba? Si Abdulrahman Alfadley, Minister of Environment, Water and Agriculture at Board Chairman ng National Center for Vegetation Cover Development and Combating Desertification, ang naglunsad ng unang yugto. Ginawa ito sa punong-tanggapan ng ministri sa Riyadh noong 20 Oktubre 2026. Pinangunahan din niya ang paglagda ng pitong investment contracts para sa sustainable agricultural parks. Ang center ang nangunguna sa implementasyon ng programa.
Anong mga rehiyon ang saklaw ng mga kontrata? Saklaw ng pitong investment contracts ang mga rehiyon ng Madinah, Tabuk, at Makkah. Ang mga ito ay may investment terms na hanggang 15 taon. Inaasahang lilikha ng mahigit 700 direct jobs ang mga kontrata. Ang mga rehiyon na ito ay may kanya-kanyang katangian sa agrikultura at potensyal para sa development.
Magkano ang ambag sa GDP ng mga kontrata? Ang pitong investment contracts ay may cumulative contribution na SAR6 billion sa gross domestic product sa loob ng 15 taon. Ang halagang ito ay sumasalamin sa inaasahang economic impact ng mga parke. Bahagi ito ng pagsusulong ng environmental sustainability na naaayon sa mga target ng Saudi Vision 2030. Hindi tinukoy ng ulat ang halaga ng bawat indibidwal na kontrata.
Ilang trabaho ang malilikha ng mga kontrata? Inaasahang lilikha ng mahigit 700 direct jobs ang pitong investment contracts. Ang mga trabahong ito ay para sa mga residente ng Madinah, Tabuk, at Makkah. Bukod sa direct jobs, maaaring magkaroon din ng indirect employment sa mga kaugnay na sektor tulad ng logistics at processing. Ang mga ito ay bahagi ng economic benefits ng inisyatiba.
Ano ang papel ng reclaimed water sa inisyatiba? Ang mga parke ay matatagpuan malapit sa reclaimed water sources. Ang reclaimed water ay tubig na na-recycle at maaaring gamitin para sa irigasyon. Ito ay mahalaga sa isang bansa na may limitadong freshwater resources. Ang paggamit ng reclaimed water ay nagpapababa ng gastos at nagpapataas ng efficiency ng irigasyon para sa mga native fruit-bearing plants.