Majlis Keselamatan Pertubuhan Bangsa-Bangsa Bersatu menyeru negara anggota mengambil langkah, selaras dengan undang-undang antarabangsa, untuk melindungi kanak-kanak daripada pelanggaran yang dilakukan melalui teknologi digital, difasilitasi olehnya, atau diperburuk olehnya.
Seperti dilaporkan agensi berita Saudi SPA dari New York pada 20 Oktober 2026, majlis itu menekankan keperluan memasukkan perlindungan kanak-kanak, privasi dan jaminan data ke dalam dasar serta inisiatif digital.
Seruan itu menempatkan teknologi digital bukan sekadar sebagai alat pembelajaran atau komunikasi, tetapi sebagai ruang yang boleh membuka jalan kepada pelanggaran terhadap kanak-kanak, terutama dalam situasi konflik. Majlis Keselamatan menegaskan bahawa perlindungan kanak-kanak tidak boleh dipisahkan daripada dasar digital sesebuah negara.
Majlis itu menggesa negara mengintegrasikan perlindungan digital ke dalam sistem perlindungan kanak-kanak dan menyediakan saluran pelaporan yang selamat. Persoalannya, berapa banyak negara sudah mempunyai saluran sebegitu yang benar-benar boleh dipercayai oleh kanak-kanak dan keluarga mereka?
Menurut SPA, majlis turut menyeru perluasan pembelajaran jarak jauh, penggalakan literasi digital di zon konflik, latihan guru dan penyediaan sokongan psikososial kepada kanak-kanak.
Pembelajaran jarak jauh disebut dalam konteks zon konflik, iaitu keadaan yang sering menyaksikan sekolah rosak, guru berpindah dan keluarga terpisah. Dalam keadaan begitu, sambungan digital menjadi jalan kepada pendidikan, tetapi pada masa sama membuka pendedahan kepada risiko yang disebut oleh majlis itu.
Latihan guru dan sokongan psikososial diletakkan sebaris dengan literasi digital. Apakah maknanya melatih guru tentang teknologi jika mereka tidak dibekalkan dengan keupayaan mengenal pasti tanda-tanda bahaya dalam talian?
Majlis Keselamatan meminta penyusunan amalan terbaik dan pengajaran yang diperoleh berhubung manfaat dan risiko teknologi digital kepada kanak-kanak dalam situasi konflik.
Permintaan itu menunjukkan bahawa majlis tidak hanya menumpukan risiko semata-mata. Ia mengiktiraf manfaat teknologi digital, sekali gus mengakui bahawa dasar yang terlalu mengekang boleh memutuskan akses kanak-kanak kepada pendidikan dan maklumat.
Majlis itu turut menggesa negara memperkukuh akauntabiliti, menyiasat pelanggaran dan membawa mereka yang bertanggungjawab ke muka pengadilan.
Seruan akauntabiliti itu melengkapkan gesaan perlindungan. Tanpa siasatan dan pendakwaan, saluran pelaporan yang selamat hanya menjadi pintu masuk tanpa kesudahan. Persoalannya, siapa yang akan dipertanggungjawabkan apabila pelanggaran berlaku merentas sempadan dan platform?
Majlis Keselamatan juga menekankan kepentingan menyokong penyelidikan dan perkongsian antara kerajaan dengan sektor swasta untuk mencegah kecederaan dan eksploitasi, dengan perhatian khusus kepada risiko yang dihadapi kanak-kanak perempuan.
Perhatian khusus kepada kanak-kanak perempuan itu menandakan bahawa majlis melihat risiko digital tidak menimpa semua kanak-kanak secara sama rata. Bentuk eksploitasi, gangguan dan pendedahan boleh berbeza mengikut jantina, dan dasar yang tidak membezakan kumpulan berisiko mungkin terlepas sasaran.
Perkongsian antara kerajaan dan sektor swasta disebut sebagai saluran pencegahan. Banyak platform digital dikendalikan oleh syarikat swasta, manakala perlindungan kanak-kanak berada dalam tanggungjawab negara. Bagaimana kedua-dua pihak boleh bekerjasama tanpa meletakkan beban perlindungan semata-mata kepada keluarga?
Penyelidikan juga diletakkan sebagai asas pencegahan. Tanpa data tentang bagaimana teknologi digital digunakan dalam situasi konflik, dasar yang dirangka berisiko bertindak berdasarkan andaian semata-mata.
Seruan majlis itu merangkumi beberapa lapisan: dasar digital, sistem perlindungan kanak-kanak, pendidikan, latihan guru, sokongan psikososial, akauntabiliti, penyelidikan dan perkongsian awam-swasta. Setiap lapisan memerlukan pihak berbeza, daripada kementerian hingga pengendali platform.
Namun, SPA tidak menyatakan resolusi khusus, nombor resolusi, tarikh pengundian atau senarai negara yang menyokong seruan itu. Laporan itu juga tidak menyebut sama ada majlis menetapkan tempoh masa untuk negara anggota melaporkan langkah yang diambil.
Tiada juga dinyatakan jumlah pembiayaan, mekanisme pemantauan atau badan PBB yang akan menyusun amalan terbaik dan pengajaran yang diminta. Peranan khusus sektor swasta dalam perkongsian yang disebut juga tidak diperincikan.
Yang jelas daripada laporan SPA ialah kedudukan majlis bahawa perlindungan kanak-kanak dalam era digital tidak boleh ditinggalkan kepada usaha berasingan. Ia perlu dimasukkan ke dalam dasar digital, sistem perlindungan kanak-kanak dan kerjasama antara kerajaan dengan sektor swasta.
Bagi kanak-kanak dalam situasi konflik, teknologi digital boleh menjadi talian kepada pembelajaran dan sokongan, atau menjadi ruang bahaya. Majlis Keselamatan memilih untuk menangani kedua-duanya sekali.
Apakah seruan utama Majlis Keselamatan PBB berhubung kanak-kanak dan teknologi digital? Majlis Keselamatan menyeru negara anggota mengambil langkah, selaras dengan undang-undang antarabangsa, untuk melindungi kanak-kanak daripada pelanggaran yang dilakukan melalui teknologi digital, difasilitasi olehnya, atau diperburuk olehnya. Ia menekankan keperluan memasukkan perlindungan kanak-kanak, privasi dan jaminan data ke dalam dasar serta inisiatif digital. Seruan itu dilaporkan agensi berita Saudi SPA dari New York pada 20 Oktober 2026.
Apakah langkah pendidikan dan sokongan yang disebut dalam seruan itu? Majlis Keselamatan menyeru perluasan pembelajaran jarak jauh, penggalakan literasi digital di zon konflik, latihan guru dan penyediaan sokongan psikososial kepada kanak-kanak. Pembelajaran jarak jauh disebut dalam konteks zon konflik, manakala latihan guru dan sokongan psikososial diletakkan sebaris dengan literasi digital. SPA tidak menyatakan jumlah pembiayaan atau mekanisme pelaksanaan bagi langkah-langkah tersebut.
Bagaimana majlis menangani isu akauntabiliti dan siasatan? Majlis Keselamatan menggesa negara memperkukuh akauntabiliti, menyiasat pelanggaran dan membawa mereka yang bertanggungjawab ke muka pengadilan. Gesaan itu melengkapkan seruan menyediakan saluran pelaporan yang selamat serta mengintegrasikan perlindungan digital ke dalam sistem perlindungan kanak-kanak. Laporan SPA tidak menyatakan resolusi khusus, nombor resolusi atau tarikh pengundian berkaitan seruan tersebut.
Mengapa kanak-kanak perempuan diberi perhatian khusus? Majlis Keselamatan menekankan kepentingan menyokong penyelidikan dan perkongsian antara kerajaan dengan sektor swasta untuk mencegah kecederaan dan eksploitasi, dengan perhatian khusus kepada risiko yang dihadapi kanak-kanak perempuan. Ini menunjukkan majlis melihat risiko digital tidak menimpa semua kanak-kanak secara sama rata. SPA tidak memperincikan bentuk risiko khusus atau data yang menyokong perhatian tersebut.
Apakah peranan yang diminta daripada kerajaan dan sektor swasta? Majlis Keselamatan menekankan kepentingan menyokong penyelidikan dan perkongsian antara kerajaan dengan sektor swasta untuk mencegah kecederaan dan eksploitasi. Ia juga meminta penyusunan amalan terbaik dan pengajaran berhubung manfaat serta risiko teknologi digital kepada kanak-kanak dalam situasi konflik. SPA tidak menyatakan badan PBB yang akan menyusun amalan terbaik itu atau peranan khusus sektor swasta.
Apakah yang tidak dinyatakan dalam laporan SPA? Laporan SPA tidak menyatakan resolusi khusus, nombor resolusi, tarikh pengundian atau senarai negara yang menyokong seruan itu. Tiada juga dinyatakan sama ada majlis menetapkan tempoh masa untuk negara anggota melaporkan langkah yang diambil, jumlah pembiayaan, mekanisme pemantauan atau badan PBB yang akan menyusun amalan terbaik dan pengajaran yang diminta.