King Abdulaziz at ang Nakalimbag na Salita: Pagbubuo ng Bansa sa Kaalaman at Pamana

Mahigit 100 pamagat na aklat, tinatayang 100,000 kopya, na inilimbag sa gastos ni Haring Abdulaziz bin Abdulrahman Al Saud sa pagitan ng 1917 (1335 AH) at 1954 (1373 AH) sa loob ng Kaharian, Ehipto, India, at Levant. Ito ang isa sa mga konkretong bilang na inilabas ng Saudi Press Agency sa ulat nito noong 23 Setyembre 2026 mula Riyadh, na naglalarawan sa papel ng nakalimbag na salita sa pagbuo ng bansa pagkatapos ng pag-iisa ng Saudi Arabia noong 1932.

Ayon sa ulat ng Saudi Press Agency, itinuring ni Haring Abdulaziz ang pagpapaunlad ng kultura at intelektwal na larangan bilang isang haligi ng pagbuo ng estado. Kinilala niya ang pangangailangang lumampas sa mga tradisyunal na kuttab at elementaryang paaralan, kaya inuna niya ang paglalatag ng pundasyon para sa komprehensibong imprastrukturang pang-edukasyon at pangkultura upang mapatibay ang pambansang pagkakakilanlan at maisulong ang siyentipiko at intelektwal na pag-unlad.

Paano nga ba nagiging kasangkapan ng estado ang isang palimbagan? Sa kaso ng Saudi Arabia, ang sagot ay nakasulat sa mga pahina ng mga aklat na personal na pinondohan ng Hari.

Personal na gastos sa paglimbag ng kaalaman

Upang maipalaganap ang kaalaman at mapangalagaan ang pamana ng Arab at Islamiko, personal na pinondohan ni Haring Abdulaziz ang paglilimbag at pamamahagi ng daan-daang makasaysayan, pampanitikan, at relihiyosong tomo. Sa pagitan ng 1917 (1335 AH) at 1954 (1373 AH), mahigit 100 pamagat—na may kabuuang tinatayang 100,000 kopya—ang nailimbag sa kanyang gastos sa loob ng Kaharian, Ehipto, India, at Levant. Ang ilang edisyon ay ginawa sa mga wikang iba sa Arabic, tulad ng Urdu at Javanese.

Bakit mahalaga ang mga wikang Urdu at Javanese sa isang proyektong pang-kultura ng estado? Ipinapakita ng ulat na ang paglilimbag ay hindi lamang para sa lokal na mambabasa kundi umaabot din sa mga komunidad sa labas ng mundong Arabiko, bagay na tumutugma sa layuning mapangalagaan at maipalaganap ang pamana ng Arab at Islamiko.

Ang mga bilang na ito ay nagmula sa SPA at hindi na pinaghihiwalay pa ng ulat kung ilang pamagat o kopya ang nauukol sa bawat bansa o wika. Ang mahalagang punto ng ulat: ang paglilimbag ay isang gawaing personal na sinuportahan ng Hari, hindi lamang isang gawaing pampamahalaan.

Ano ang sinasabi nito tungkol sa ugnayan ng pamumuno at kaalaman sa mga unang taon ng Kaharian? Sa panahong iyon, ang aklat ay hindi lamang kalakal kundi instrumento ng pagbuo ng pagkakakilanlan, at ang personal na pagpondo dito ay nagpapakita ng direktang paglahok ng pinuno sa proyektong pangkultura.

Mabilis na umunlad ang industriya ng paglilimbag sa loob ng bansa sa ilalim ng pagtangkilik ni Haring Abdulaziz. Itinatag niya ang Umm Al-Qura press upang mamahagi ng mga aklat nang libre sa mga mag-aaral, at inilunsad ang pahayagang Umm Al-Qura bilang opisyal na gazette ng Kaharian, na sinundan ng mga pangkulturang publikasyon.

Paano nakakaapekto ang libreng pamamahagi ng aklat sa mga mag-aaral sa paghubog ng susunod na henerasyon ng mga mambabasa? Hindi na sinukat ng ulat ang epekto nito, ngunit malinaw ang intensyon: ang kaalaman ay dapat maabot ng mga mag-aaral nang walang hadlang sa halaga.

Inayos at pinalawak din ang government printing press sa Makkah sa pamamagitan ng pagbili ng mas maliliit na pribadong palimbagan, habang ang mga tauhan ay ipinadala sa Ehipto para sa teknikal na pagsasanay. Ito ay isang hakbang na nagpapakita ng pagtutok hindi lamang sa makina kundi sa kasanayan ng mga taong magpapatakbo nito.

Bakit Ehipto ang piniling lugar para sa pagsasanay? Hindi ito ipinaliwanag ng ulat, ngunit ang pagpili ay bahagi ng mas malawak na ugnayan ng Kaharian sa mga sentro ng paglilimbag sa rehiyon noong panahong iyon, gaya ng nabanggit na paglilimbag sa Ehipto mismo.

Dagdag pa, sumibol ang mga karagdagang palimbagan sa buong Kaharian, kabilang ang ilan sa Makkah, Madinah, at Jeddah. Ang paglitaw ng mga ito sa tatlong lungsod ay nagpapakita ng paglawak ng gawaing paglilimbag mula sa isang sentro patungo sa mas malawak na network sa loob ng bansa.

Paano pinamamahalaan ng estado ang mabilis na paglawak na ito? Sa pamamagitan ng mga regulasyon at insentibo, ayon sa ulat.

Upang maayos at mapasigla ang umuusbong na industriya, nagpatupad si Haring Abdulaziz ng unang dalawang regulasyon sa publikasyon ng Kaharian noong 1928 (1347 AH) at 1939 (1358 AH). Bukod dito, inalis niya sa customs duties ang lahat ng papel at makinaryang inaangkat para sa mga palimbagan sa Makkah, Madinah, at Jeddah.

Ano ang ibig sabihin ng exemption sa customs duties para sa isang industriyang nagsisimula pa lamang? Sa praktikal na antas, pinababa nito ang gastos sa pag-angkat ng mga hilaw na materyales at kagamitan, isang direktang insentibo para sa mga palimbagan sa tatlong lungsod. Hindi tinukoy ng ulat ang halaga ng nawalang kita sa customs o ang dami ng naangkat na papel at makinarya.

Ang dalawang regulasyon noong 1928 at 1939 ay inilarawan ng SPA bilang ang unang dalawa sa uri nito sa Kaharian. Hindi binanggit ng ulat ang nilalaman ng bawat regulasyon, ang mga parusa, o ang ahensiyang nagpatupad ng mga ito.

Ano ang kaugnayan ng mga petsang ito sa mas malawak na kasaysayan ng Kaharian? Ang 1928 ay mas maaga kaysa sa ilang mga hakbang na karaniwang iniuugnay sa pagbuo ng estado, habang ang 1939 ay ilang taon pagkatapos ng pag-iisa noong 1932. Ipinapakita nito na ang pagsasaayos ng industriya ng paglilimbag ay kasabay ng pagbuo ng mga institusyon ng bansa.

Sa kabuuan, ang mga pundasyong ito ay nagtatag ng matibay na imprastrukturang nakabatay sa kaalaman na nagpasigla sa pangmatagalang pangkultura at intelektwal na pag-unlad ng Kaharian, ayon sa SPA.

Paano sinusukat ang pangmatagalang epekto ng mga pundasyong ito? Hindi nagbigay ang ulat ng mga bilang o pag-aaral na sumusukat sa epekto, ngunit ang pagkakaroon ng mga palimbagan, pahayagan, regulasyon, at exemption sa customs ay mga konkretong institusyong nabuo noong panahong iyon.

Ano ang hindi sinabi ng ulat? Hindi tinukoy ng SPA ang mga tiyak na pamagat ng mga aklat na nailimbag, ang mga may-akda, ang halaga ng ginastos ni Haring Abdulaziz, ang eksaktong distribusyon ng 100,000 kopya sa bawat bansa, o ang kasalukuyang kalagayan ng mga palimbagang nabanggit. Hindi rin binanggit ang mga pangalan ng mga tauhang ipinadala sa Ehipto para sa pagsasanay.

Ang mga nawawalang detalyeng ito ay hindi binabalewala ng ulat; bahagi lamang ito ng saklaw nito. Ang malinaw na natitira: sa pagitan ng 1917 at 1954, sa apat na bansa at rehiyon, sa mahigit 100 pamagat at tinatayang 100,000 kopya, itinayo ni Haring Abdulaziz ang isang pundasyon ng nakalimbag na salita na naging bahagi ng pagbuo ng bansa.

Ilan ang aklat na inilimbag sa gastos ni Haring Abdulaziz? Ayon sa ulat ng Saudi Press Agency, mahigit 100 pamagat na makasaysayan, pampanitikan, at relihiyosong tomo ang inilimbag sa personal na gastos ni Haring Abdulaziz sa pagitan ng 1917 (1335 AH) at 1954 (1373 AH). Ang kabuuang bilang ay tinatayang 100,000 kopya. Ang paglilimbag ay naganap sa loob ng Kaharian, Ehipto, India, at Levant. Hindi hinati ng ulat ang bilang ng pamagat o kopya sa bawat bansa o rehiyon.

Anong mga wika ang ginamit sa ilang edisyon? Inilimbag ang karamihan sa Arabic, ngunit ang ilang edisyon ay ginawa sa mga wikang iba sa Arabic, tulad ng Urdu at Javanese, ayon sa SPA. Ipinapakita nito na ang paglilimbag ay hindi lamang para sa lokal na mambabasa. Hindi tinukoy ng ulat kung ilang pamagat o kopya ang nasa bawat wika, o kung sino ang mga tagasalin at naglathala ng mga edisyong iyon.

Anong mga palimbagan ang itinatag o pinalawak? Itinatag ni Haring Abdulaziz ang Umm Al-Qura press upang mamahagi ng mga aklat nang libre sa mga mag-aaral, at inilunsad ang pahayagang Umm Al-Qura bilang opisyal na gazette ng Kaharian. Inayos at pinalawak din ang government printing press sa Makkah sa pamamagitan ng pagbili ng mas maliliit na pribadong palimbagan. Sumibol ang mga karagdagang palimbagan sa Makkah, Madinah, at Jeddah, ayon sa ulat.

Anong mga regulasyon ang ipinatupad sa publikasyon? Nagpatupad si Haring Abdulaziz ng unang dalawang regulasyon sa publikasyon ng Kaharian noong 1928 (1347 AH) at 1939 (1358 AH), ayon sa SPA. Bukod dito, inalis niya sa customs duties ang lahat ng papel at makinaryang inaangkat para sa mga palimbagan sa Makkah, Madinah, at Jeddah. Hindi binanggit ng ulat ang nilalaman ng mga regulasyon, ang mga parusa, o ang halaga ng exemption sa customs.

Saan nagtungo ang mga tauhan para sa pagsasanay? Ayon sa ulat ng SPA, ang mga tauhan ay ipinadala sa Ehipto para sa teknikal na pagsasanay, kasabay ng pagbili ng mas maliliit na pribadong palimbagan para sa government printing press sa Makkah. Hindi tinukoy ng ulat kung ilang tauhan ang ipinadala, gaano katagal ang pagsasanay, o anong partikular na kasanayan ang kanilang natutunan. Hindi rin binanggit ang mga pangalan ng mga tauhang iyon.

Higit pa tungkol sa paksang ito: Kultura, Balitang KSA